بي تو مهتاب شبي در بغل پنجره مُردم 
   و خودم را به غم انگيز ترين درد سپردم 

    تو که رفتي و رميدي و گذشتي و رسيدي 
      من به جز حسرت و اندوه ولي سهم نبردم 

        و دلــت بـود از ايـن هـجرت پــر درد خـبردار 
         مـرگ بادم، که فريب تو و لبخند تو خوردم 

       وعده کـردي که مـرا خسته و تنها نرهاني 
     من ولي تا صدمين روز به ياد تـو شـمردم 

   باز ميـگويم و ميـگويمت اي مـرغ مـهاجر 
 بي تو مهتاب شبي در بغل پنجره مُردم